Dzika róża jest rośliną również często uprawianą, ponieważ jest dość odporna na trudne warunki siedliskowe, choć lubi słoneczne i cieplejsze miejsca. Surowcem zielarskim jest głównie owoc, ale też i kwiaty. Owoc ma niewiele miąższu, grubą skórkę i sporo bardzo twardych pestek. Z tego powodu rzadko kto jest w stanie zmielić różę tak dokładnie, by można było wykorzystać ją do bezpośredniego spożycia, natomiast każdą można stosować jako napar. Najlepiej zaparzać ją dłużej, by więcej czynnych składników przeszło z owoców do naparu. Róża oprócz witamin C, zawiera: witaminę A, garbniki, witaminę K, witaminę E, kwas foliowy, witaminy B1 i B2, flawonoidy i pektyny, stąd jej działanie zarówno na układ odpornościowy, pokarmowy, naczynia krwionośne, jak i działanie ogólnowzmacniające. Ma zastosowanie również przy nieżytach przewodu pokarmowego, przy schorzeniach nerek i wątroby oraz w kosmetyce i przy gojeniu ran.
Aloes (aloes vera) ma wszechstronne działanie. Jako stymulator układu odpornościowego pobudza czynności enzymów ustrojowych, jak również podnosi biologiczną aktywność tkanek chorych i zdrowych. Innymi słowy mobilizuje cały organizm do funkcjonowania zgodnego z jego naturalną, zdrową aktywnością. Zdrowe tkanki się replikują a chore ulegają apoptozie. Komórki układu odpornościowego działają sprawniej i szybciej się namnażają. Z tego powodu czasem spotkamy się z zaleceniem ostrożnego używania aloesu w przypadku chorób z autoagresji.
Tymianek wzmaga samoistny ruch nabłonka rzęskowego górnych dróg oddechowych wspomagając usuwanie patogenów, zwiększa wydzielanie śluzu, rozrzedza zalegającą w gardle wydzielinę i ułatwia jej odkrztuszanie. Jednocześnie wykazuje działanie bakteriobójcze, gdyż zawiera aktywne związki tymolowe (tymol, karwakrol). Stosowany na co dzień jako przyprawa wraz z majerankiem i szałwią pomaga walczyć z infekcjami na etapie najwcześniejszym. Szczególnie, gdy jest zmiksowany w pastach ze strączkami i orzechami, nasionami. Uwaga! Poprawia apetyt…
Lipa tradycyjnie podawana jako środek napotny poprzez zwiększenie wrażliwości na bodźce przesyłane przez nerwy współczulne działa między innymi moczopędnie i lekko rozkurczowo. Pobudza wydzielanie soków żołądkowych, a dzięki temu zwiększa ilość przepływającej żółci do dwunastnicy. Ponadto napar z lipy zmniejsza napięcie mięśni gładkich, dlatego zaleca się go przy zaburzeniach trawienia i zaburzeniach metabolicznych, wykazuje też działanie uspokajające. Szklanka naparu z lipy pomoże w stanach nadmiernej pobudliwości nerwowej, przewlekłego stresu, napięcia nerwowego czy napadach lęku. Może być pita nawet przez osoby starsze i młodzież. Oprócz samej herbaty z lipy, można też zażyć ciepłej kąpieli z dodatkiem suszonych kwiatów lipy, działa uspakajająco. Używana także w celach kosmetycznych zalecana jest osobom z cerą trądzikową, gdyż łagodzi podrażnienia i stany zapalne. Wiele kobiet chętnie korzysta z okładów z lipy, dzięki którym skóra staje się gładsza. Co więcej, płukanka z lipy sprawdzi się także jako naturalna odżywka do zniszczonych włosów.
Herbata lipowa parzona min. 10 – 15 minut, pomocna jest w walce z uporczywym kaszlem. Dzięki obecnym w niej substancjom śluzowym błony śluzowe zyskują dodatkową ochronę. To sprawia, że ataki kaszlu z czasem stają się łagodniejsze. Oprócz tego, picie naparu z herbaty lipowej jest przydatne w leczeniu innych infekcji. Zaleca się, by pić ją bezpośrednio przed snem, by zmniejszyć uporczywość nocnego kaszlu.
Czarny bez oczywiście największe zastosowanie ma w preparatach dostępnych w aptece ale również w kosmetyce i dermatologii:
- w preparatach na przeziębienie (skraca czas choroby) oraz wykrztuśnych,
- w preparatach odchudzających oraz na cellulit,
- w preparatach na drogi moczowe,
- na zaparcia,
- w płukankach przy stanach zapalnych jamy ustnej,
- w preparatach do pielęgnacji skóry.
Beata Głowacka